هفته 18 ام و عید نوروز سال 1390

بالاخره بهار ۹۰ از راه رسید. روزا که از پی هم میگذرند ما رو به لحظه دیدار تو نزدیکتر میکنند.امروز که سال تحویل میشه وارد هفته ١٨شدی و ما هنوز از جنسیتت خبر نداریم. ولی میدونم که داری کم کم بزرگ میشی تا زودتر بیای پیشمون. چند روزی هست که حالم رو بهبودی گداشته و یه کمی بهتر شدم و به خاطر تو غذاهای مقوی میخورم تا جبران گذشته رو بکنم. برای عید دیدنی هیچ جا نتونستیم بریم چون تو ماشین نشستن حالمو بد میکنه. تنها جایی که رفتیم خونه مادربزگات بود و دایی جلال. ایشالله سال بعد سه تایی همه جا میریم و جبران میکنیم. عزیزم دوست دارم الان فقط با تو تنها باشم و همه حواسم پیش تو باشه تا بتونم تو رو سالم به دنیا بیارم. بعد از عید قراره بریم سونو واسه جنسیتت، از خدای خودم خواستم اگه لایق هستم یه دختره خوشگل بهمون هدیه بده تا برای همیشه من و بابات از تنهایی دربیایم. همیشه دلم میخواست یه دختر داشتم تا بتونم باهاش درددل کنم. خدایا باز هم هر چی خودت صلاح میدونی همون کارو بکن، من درخواستمو بهت گفتم ولی در نهایت این تویی که به همه چیز آگاهی.